Français     English     Japanese     Chinese
 

LEGENDEN VAN MANNEKEN-PIS

1. Godfried III en de Slag van Ransbeeck

Godfried III en de Slag van Ransbeeck

Er zijn heel wat legendes rond de figuur van Manneken Pis.  Die van de Slag van Ransbeeck is misschien wel de minst ongeloofwaardige.

Godfried III was nog een baby in zijn wiegje toen zijn vader, de hertog van Lotaringen overleed.

Sommige onderdanen dachten dat het nu misschien de ideale moment wzs om de wapens tegen hun Heer op te nemen.  De moeder van Godfried III, Lutgarde, vroeg hulp aan de edellieden.  Hun legers eisten de aanwezigheid van de jonge hertop op het slagveld.

Gelegen in zijn wiegje vertrok hij aan het hoofd van zijn legers.
Op het slagveld aangekomen werd het wiegje aan een tak van een eik gehangen.  Tijdens de gevechten moesten zijn soldaten terugvallen maar toen ze het kind zagen dat rechtop in zijn wiegje stond te plassen kregen ze weer nieuwe moed om uiteindelijk te overwinnen.

Een fontein werd opgericht in Brussel om dit feit te herdenken.  En de eik waaraan het wiegje had gehangen werd naast de fontein herplant.  Nu nog noemt de straat waar Manneken Pis staat de Eikstraat.
 

2. De bisschop gedoopt met...

Manneken-Pis zou in de 8ste eeuw zijn geboren. Vindicianus, bisschop van Arras, kwam te Brussel prediken en de kasteelheer uit de streek nodigde hem op zijn landgoed uit, maar niet zonder bijbedoelingen. Hij kon geen nakomelingen krijgen en vroeg aan Vindicianus bij God voor hem te willen tussenkomen. Negen maanden later werd de echtgenote van de kasteelheer moeder van een kindje dat door zijn eerste daad al van zich deed spreken. Hij waterde namelijk zo hoog dat de baard van Vindicianus helemaal besproeid werd, de kleine werd daarom Manneken-Pis genoemd.

Korte tijd nadien stierf Vindicianus. Waar zou men de doopplechtigheid houden en wie zou de jongen dopen? De echtgenote van de kasteelheer stelde voor een beroep te doen op een zekere Gudula, petekind van Gertrudis, die op het kasteel van Hamme verbleef. Zeer vereerd door dit verzoek, zegende Gudula de kleine, zoende de moeder, groette de vader en keerde terug naar Hamme.

De kasteelheer, bekoord door Gudula, verliet zijn familie en begaf zich naar haar woning. De woedende toekomstige heilige, strafte hem met de woorden : “Uw enige zoon zal niet meer groeien en zal blijven pissen”.
 

3. De heremiet lacht er niet mee

In de 8ste eeuw liep een jongen van huis weg om Sint-Vindicianus “beter van nabij” te kunnen bekijken. Het ventje heette Juliaan en zijn vader was de man die verliefd was op Gudula. Op zekere dag ging de jongen wateren tegen de deur van een heremiet.
De oude gebaarde man liet hem in een stenen beeldje veranderen.
Volgens sommigen houdt hier de legende op. Anderen beweren dat de vader zijn stenen zoontje kwam omhelzen, waardoor het weer levend werd. Uit dankbaarheid liet de man een gelijkaardig beeldje vervaardigen.
 

4. De jonge edelman

Ten tijde van de Kruistochten leefden te Brussel graaf Van Hove, zijn echtgenote en zijn zoon Godfried. De soldaten, die terugkeerden van de Kruistochten, hielden halt voor de woning van de graaf, die hen onderdak verschafte.
‘s Anderdaags stuurde hij zijn 5-jarig zoontje uit om een tweede groep, naderende kruisvaarders, de weg te wijzen. De kleine had echter zo lang met wateren moeten wachten dat hij niet ophield deze dapperen te “begieten”. Om deze belediging goed te maken, lieten de graaf en de gravin een boetebeeldje oprichten.
 

5. De verloren zoon

In de tijd dat er nog grote volksfeesten waren (die dagenlang konden duren) had een brave burger zijn enig zoontje in de menigte verloren. De man ging gedurende vijf dagen op zoek naar zijn zoon en vond hem tenslotte op de hoek van de Stoofstraat terug in de bekende houding. Overgelukkig heeft de vader een Manneken-Pis op de plaats laten aanbrengen.
 

6. De redder van de stad

In de tijd dat steden werden belegerd, werd ook Brussel getroffen.

Toen de vijand geen middelen meer vond om de stad binnen te vallen, groeven zij een tunnel onder de stadswallen en vulden hem op met vaten vol buskruit. Kleine Julien die dit zag gebeuren vond geen water genoeg om de aangestoken wiek te doven en plaste dan maar de vlam van de wiek uit.

De belegerden brachten het jongetje in veiligheid en joegen de vijand weg.

Om zijn heldendaad te belonen en te blijven gedenken, werd een beeldje opgericht.
 

7. Het kind en de toverheks

Omstreeks 1540, (in de tijd van Keizer Karel), moest op een zekere dag een jongetje dringend gaan plassen en vond er niets beter op dan dit te gaan doen tegen de voordeur van een heks die woonde op de hoek van de Eik-en de Stoofstraat.  Zij was zo kwaad dat zij de jongen voor zijn “snode daad” veroordeelde om dit voor altijd te doen.

Maar in de nabijheid woonde ook een brave oude man die erg geliefd was in de wijk.  Hij zette een stenen beeldje in de plaats en kon zo het jongetje terug naar zijn ouders brengen.
 

Naar het begin van deze blz
Our Manneken-Pis homepage (in English)
Documents concernant Manneken-Pis et l'Ordre de ses amis
Le site web officiel de l'Ordre des Amis de Manneken Pis
About Brussels folklore

MijnPlatteland homepage

Meest recente bijwerking :  06-01-2018

site stats