In memoriam Lt.-Kolonel Maurits Verbeke
Uit tijdschrift "Ons Meetjesland", 1979, 12de jaargang, nr. 1

IN  MEMORIAM  LT.-KOLONEL
MAURITS  VERBEKE

ONS MEETJESLAND heeft een groot verlies geleden.  Na een kortstondige ziekte overleed in het Akademisch Ziekenhuis te Gent, op 16 februari 1979, de betreurde Lt-Kolonel van de Rijkswacht MAURITS FRANCISCUS HENDRIK VERBEKE.  Veel te vroeg verliet ons deze beloftevolle en onvergetelijke man.

Geboren in de Westhoek, te Veurne, op 6 februari 1921, was hij pas verleden jaar met rust gegaan.  Hij had grootse plannen en droomde ervan nog veel te kunnen schrijven en mee te werken aan "Ons Meetjesland".  De streek van Assenede, Sint-Laureins en de polders was hem bijzonder lief.

Lt.-Kolonel Maurits Verbeke

Zijn jeugdjaren had hij immers te Assenede doorgebracht.  Daar had hij school gelopen, vooraleer hij Sint-Laurens bij de Broeders te Zelzate ging volgen.  De polderstreek van de Westhoek en deze van het noorden bleven hem nauw aan het hart liggen.

In 1938 vertrok hij naar de Kadettenschool te Sint-Truiden (Brustem).  Pas 19 jaar oud trof hem de oorlog en hij moest met zijn eenheid uitwijken naar Zuid-Frankrijk, waar hij door de Duitsers krijgsgevangen genomen werd.  Zij brachten hem over naar Stalag II B te Hammerstein in Pommeren, waar hij langdurig verbleef.  Het was een periode van bezinning en meditatie voor deze diepgelovige Westvlaming.  In herinnering daaraan schreef hij op 10 januari 1943 het gedichtje "Levensbeschouwingen", dat men verder vindt en dat voorgelezen werd bij zijn uitvaart te Sint-Laureins, onder een indrukwekkende stilte.

Teruggekeerd uit krijgsgevangenschap, zette hij onder de oorlog zijn studie voort te Gent en is werkzaam geweest bij de firma De Sutter te Sint-Laureins, waar hij vanwege de bezetter moest onderduiken, als werkweigeraar.  Bij de bevrijding zou hij opnieuw opgenomen worden bij het Leger.

Na de bezettingsperiode in Hamburg is hij overgegaan naar de Infanterieschool en Voorbereidende School voor onderluitenant, alwaar hij uiteindelijk benoemd werd tot adjudant, kandidaat-onderluitenant.  Toen ging hij over naar de Rijkswacht.  Na een nieuwe opleidingsperiode en verdere vervolmaking in de School voor Kandidaat-Officieren, benoemde men hem tot onderluitenant in 1948.  Hij werd vervolgens peletonskommandant bij de Mobiele Groep te Gent en te Antwerpen, distriktskommandant te Geel, Sint-Niklaas en Gent.  Hij beëindigde zijn schitterende loopbaan als Lt-Kolonel bij de Territoriale Groep van de Provincie Oost-Vlaanderen.  Hij was drager van talrijke militaire eretekens en lid van de Oudstrijdersbond te Sint-Laureins.

"Maurits verpersoonlijkte vriendschap, goedheid, eerlijkheid en nog veel meer", zegt zijn bidprentje.  Aan ontelbaren heeft hij diensten verschaft, goede en wijze raad gegeven, want hij bezat een aandachtig oor en een aandachtig hart.  "Als officier was hij streng, maar goed en begrijpend.  Al wie hem gekend heeft, mag getuigen dat hij altijd tijd en oor had om te luisteren en te zoeken naar een oplossing.

Velen zouden hem graag een bezoek hebben gebracht aan zijn ziekbed, maar hij wilde eerst zoveel mogelijk rusten om te kunnen genezen.

Hij hield van heemkunde en werkte dan ook met hart en ziel aan het heemkundig tijdschrift «ONS MEETJESLAND».

Nog in dit nummer verschijnt van hem het vervolg van "Rond een uithangberd" en meerdere artikeltjes liggen klaar voor volgende nummers...

Wij herinneren ons allen van zijn hand de sappige bijdragen over de zigeuners aan de grens, het  liederenboekje van Liza "Baldonck", 't Stond in de gazet...,  Over boeren- en andere wijsheden en over de mensen die ze verteldende pionierstijd van F.C. AssenedeDoor Van HijfteFolklore rond de kerktorenVeldwachter Jules Latomme te Sint-Laureins, de vrijheidsboom en het gedenkteken van de gesneuvelden te Sint-Laureins, enz.  Wij zullen hem erg missen, want hij had nog zoveel interessante dingen kunnen schrijven...

Hij behoorde tot de Redaktieraad van ONS MEETJESLAND en was steeds bij elke bijeenkomst op post.  Ook de werkvergaderingen van het Heemkundig Genootschap van het Meetjesland wilde hij niet missen en elke zomeruitstap van de "Appeltjes" woonde hij regelmatig bij, sedert verschillende jaren.

"Hij hield zielsveel van zijn echtgenote en kinderen en zij ook van hem.

Gedenk hem allen in uw gebeden, beste vrienden, kennissen en lieve Familie, want hij was een man om nooit te vergeten" (Bidprentje).

Hij rust nu in de schaduw van de toren van zijn geliefde Sint-Laureins, alwaar hij een koninklijke begrafenis kreeg.  ONS MEETJESLAND biedt zijn oprecht en christelijk rouwbeklag aan de diepbeproefde en geachte Familie.

A.R.

Separator

Naar de top van deze blz.

Inhoudstafels
1968 - 1969 - 1970 - 1971 - 1972 - 1973 - 1974 - 1975 - 1976 - 1977
1978 - 1979 - 1980 - 1981 - 1982 - 1983 - 1984 - 1985 - 1986

Welkomblz van tijdschrift "Ons Meetjesland"
Doorzoek «Ons Meetjesland»!

MPL-logo

Copyright notice



Meest recente bijwerking :  24-07-2019