De Ryckaert familie van het Meetjesland

Seraphien Ryckaert

fs. Dsir en Virginie De Vleeschauwer

Bouchaute, 28/2/1860
x St.-Margriete, 23/6/1897 Maria-Coralia No
+  Watervliet, 4/4/1940


Seraphien was landbouwer te Boekhoute-Rijken (het ouderlijk hof).  Hij is in 1908 naar Watervliet, Blekkersdijk overgekomen.  De reden van die verandering was te zoeken in de slechte verhoudingen met zijn toezichter Notaris Goeminne en de aanleiding was het niet uitvoeren van nodige veranderingen en een boomkwestie.  Vader was eerst van plan de "Roskamhoeve" te Yzendijke te huren.

Hij was ouddijkgraaf van de Sinte Barbarapolder en vereerd met de Landbouweretekens.

"Carpent tua poma nepotes" *

Seraphien bleef als laatste ongehuwde zoon over bij zijn moeder. En op 37 jarige ouderdom huwde hij op 23/6/1897 te Sint-Margriete met Maria-Coralia No.  Zij was geboren te Kluyzen-Zandeken op 5/2/1872.  Hun huwelijk werd ingezegend door hun neef E.H. Carolus Van Hulse, Engels priester in de U.S.A. en door Mgr. Jos. Van Hulse, broer van Carolus.  Over zijn echtgenote Coralie No en haar familie kan men hier meer lezen.

Samen bleven Serafien en Coralie boeren op het ouderlijk hof tot in 1908, toen ze door het ambt van Notaris Fobe uit Gent (1906) een hofstede kochten in de Barbarapolder te Watervliet.  Eigenlijk kwam ze hun op het nippertje af want 100 fr. meer had hun uiterste vooropgestelde som bereikt.  Hun toekomstige geburen waren hen in de "Salle des Ventes" weinig genegen geweest.  Graag hadden ze de beste landerijen gekocht om hen slechts een hoeve zonder land te laten.  Hetzelfde jaar kochten ze hun zevende zoon waarover Burgemeester Berckmoes, in naam van Leopold II, het peterschap aanvaarde.

In 1920 sloeg het lot hem echter harder dan wie ook :  Coralie overleed in Watervliet op 20/7/1920.  Moederziel alleen bleef hij over met zijn negen zonen waarvan slechts de oudste meerderjarig was.  Maar hij had wilskracht en bovenal een nooit falende liefde en opofferingsgeest voor zijn kinderen.  Tot in zijn oude dag drentelde hij dagelijks in zijn land, dat hij als geen ander kende.  De stad zei hem niets.  Alleen zijn hofstede gaf hem die te benijden rust en genoegen.  In dit land dat hij zo lief had kreeg hij zijn genadeslag, hij die eigenlijk nooit geweten had wat ziekte wel mocht zijn.  's Anderdaags wou hij herbeginnen.  Een tweede bloedsopdrang overviel hem.  Dadelijk was hij voor O.L. Heer bereid.  Kerkuil was hij nooit geweest maar zijn christelijke plichten, die hij van zijn ouders had gerfd, die droeg hij rotsvast in zich.  Hij ging ten Here op 4/4/1940.  Al zijn kinderen waren aan zijn sterfbed aanwezig.  Hij had hen niets meer te zeggen want zijn voorbeeld was er geweest.  Als simpele mens, had hij geleerd, als prins zou hij begraven worden.

Over de negen zonen van Seraphien Ryckaert en Marie-Coralie No vindt u hier meer.

* Onze nakomelingen zullen uw appels plukken.

Onze bron voor het grootste deel van wat u hier over
de Ryckaert familie kan lezen, is
"Enkele Bijdragen tot de Geschiedenis der Families Ryckaert No en aanverwanten"
door Prudent Ryckaert, privaat uitgegeven in 1953.
Onze aanvullingen komen vooral uit bidprentjes en overlijdensberichten.
Beste dank hiervoor ook aan
de kinderen van Raymond Ryckaert en Leonie Van Damme
en aan Mevr. Remi Van Driessen, ne Cecile Ryckaert.

Naar het begin van deze blz.
Onze Ryckaert familie home page

Doorzoek onze Ryckaert webstek !

MijnPlatteland homepage


Meest recente bijwerking: 27 May 2016